فولاد زیر تیغ نقد در دانشگاه تهران؛ صنعت از خام‌فروشی پژوهش‌ها، دانشجویان از بی‌مسیر بودن آینده

به گزارش خبرنگار دانش و فناوری خبرگزاری دانشجو، نشست شورای سیاست‌گذاری مرکز تخصصی صنعت فولاد دانشگاه تهران امروز با وجود آلودگی شدید هوا و تعطیلی بخشی از فعالیت‌ها، با موفقیت برگزار شد. این جلسه با حضور رئیس مرکز تخصصی فولاد دانشگاه تهران، جمعی از صنعتگران فعال در حوزه فولاد، اعضای هیأت علمی و همچنین مسئولان دانشگاه تهران از جمله رئیس دانشکده فنی تهران، معاون پژوهشی و مدیرکل دفتر ارتباط با صنعت برگزار شد.

قیامی‌آزاد با اشاره به اهمیت این نشست گفت: این جلسه را می‌توان نخستین جلسه رسمی دانست که در آن مسئولان دانشگاه تهران به‌طور مستقیم در کنار فعالان صنعت فولاد حاضر شده‌اند. وی هدف اصلی نشست را ارتقای ارتباط میان صنعت و دانشگاه عنوان کرد و اعلام کرد که دیدگاه‌ها و پیشنهاد‌های صنعتگران به‌طور کامل ثبت شده است و قرار است از طریق معاونت پژوهشی و مدیریت دانشگاه برای تحقق آنها اقدام شود. او همچنین تأکید کرد که همان‌گونه که دانشگاه می‌تواند در رفع چالش‌های صنعت کمک کند، صنعت نیز ظرفیت کمک به دانشگاه در برخی زمینه‌ها را دارد و همکاری‌های متقابل در این حوزه در حال پیگیری است.

بخش دیگری از این نشست به بررسی برنامه‌ریزی سومین همایش زنجیره صنعت فولاد کشور اختصاص داشت. به گفته رئیس مرکز تخصصی فولاد دانشگاه تهران، این همایش در تاریخ ۲۷ تا ۲۹ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۵ برگزار خواهد شد. در جلسه امروز، حضور گسترده نمایندگان بخش‌های مختلف زنجیره فولاد در این همایش به تصویب رسید و بر ضرورت پرداختن به موضوعاتی همچون هوش مصنوعی، فولاد سبز، بازیافت سرباره‌ها، استفاده مجدد از پسماند‌های صنعتی و کاهش مصرف انرژی تأکید شد.

قیامی‌آزاد با اشاره به حمایت مرکز فولاد دانشگاه تهران از موضوع فولاد سبز، اعلام کرد که سومین دوره این همایش با حضور گسترده شرکت‌های فولادی و با محوریت رویکرد‌های نوآورانه و صنعتی در اردیبهشت‌ماه سال آینده برگزار خواهد شد. وی در پایان از همکاری فعال صنعتگران و مسئولان دانشگاه تهران قدردانی کرد.

مرکز فولاد به محور ملی همکاری و استانداردسازی تبدیل می‌شود

علیرضا بدیعی، مدیرکل دفتر ارتباط با صنعت دانشگاه تهران، در نشست شورای سیاست‌گذاری مرکز تخصصی صنعت فولاد دانشگاه تهران مجموعه‌ای از پیشنهاد‌ها و توصیه‌ها را برای تقویت پیوند میان دانشگاه و صنعت فولاد مطرح کرد و خواستار نقش‌آفرینی فعال‌تر مرکز فولاد و رسانه‌ها شد.

بدیعی در این نشست با اشاره به یادداشت‌هایی که از حاضران جمع‌آوری کرده بود، پیشنهاد کرد که «مرکز تخصصی فولاد پیشگام شود و بتواند مجموعه‌های فولادی را در کنار هم بیاورد.» او تأکید کرد دانشگاه تهران از ارتباط تنگاتنگی با برخی شرکت‌های بزرگ فولادی برخوردار است و خواستار همراهی رسانه‌ها شد تا «نتایج بزرگ‌تر و بهتر دیده شود» و رسانه‌ها نقش خود را در برجسته‌سازی دستاورد‌ها و مباحث تخصصی ایفا کنند.

مدیرکل دفتر ارتباط با صنعت دانشگاه تهران پیشنهاد کرد که دانشکده هنر‌های زیبا در تولید محتوای تصویری نقش داشته باشد و با تهیه فیلم مستند کوتاه برای استفاده دانشجویان، آنها را پیش از بازدید‌های میدانی آماده کند. بدیعی همچنین پیشنهاد برگزاری مسابقات و فعالیت‌های دانشجویی در مرکز فولاد پیش از بازدید‌ها را مطرح کرد و خواستار برگزاری میزگرد‌های تخصصی کوچک با حضور صنعتگران، دانشگاهیان و رسانه‌ها شد تا مباحث تخصصی بهتر بررسی و پوشش داده شوند.

وی خواستار دعوت از نهاد‌های حاکمیتی، بانک‌ها و متخصصان از دیگر دانشگاه‌ها شد تا در نشست‌های کوچک به بررسی و حل مشکلات بپردازند. بدیعی تأکید کرد هدف این جلسات آن است که دانشگاه تهران به‌عنوان «دانشگاه مادر» مسائل را پیگیری و نتایج را به حاکمیت ابلاغ کند تا روند اجرایی شدن پیشنهاد‌ها تسریع یابد.

در حوزه آموزش مهارتی، بدیعی توصیه کرد که ابتدا کارگاه‌های کوچک مهارتی در مرکز فولاد راه‌اندازی شود و شرکت‌ها مانند «مگا ماشین» امکان نمایش و معرفی تجهیزات را فراهم آورند تا دانشجویان از نزدیک با فرآیند‌ها آشنا شوند. او از دانشکده فنی خواست این کارگاه‌ها را اجرا کند و خواستار دوره‌های مهارت‌آموزی چندجانبه برای دانشجویان دانشگاه تهران و سایر دانشگاه‌ها شد.

بدیعی به برخی نکات فنی و اقتصادی نیز اشاره کرد و خواستار توجه ویژه به عناصر نادر موجود در سیستم شد که ارزش آنها حتی از طلا نیز بالاتر است. او همچنین پسماند و بازیافت را یکی از نکات کلیدی دانست و بر اهمیت محاسبه «قیمت تمام‌شده واقعی» و توجه دقیق به انتشار کربن تاکید کرد. بدیعی هشدار داد که هزینه‌های مرتبط با انتشار کربن می‌تواند به‌صورت خودکار بر صادرات تأثیر گذاشته و مالیات بر کربن را به دنبال داشته باشد، از همین رو خواست این موضوعات با دقت دنبال شود.

بدیعی با اشاره به حمایت‌های موجود در دانشگاه، گفت جناب آقای دکتر مرادی، معاون پژوهشی دانشگاه تهران، همواره حمایت کرده‌اند و دفتر ارتباط با صنعت آماده همکاری همه‌جانبه است. وی افزود دانشجویان، پایان‌نامه‌های کارشناسی ارشد و دکتری و ظرفیت‌های پژوهشی دانشگاه در خدمت صنعت قرار دارد و با یک «حمایت کوچک» از سوی بخش صنعت، دانشجویان می‌توانند کمک‌های قابل ملاحظه‌ای ارائه کنند.

بدیعی به ماده ۱۳ و همکاری با معاونت علمی اشاره کرد و گفت که امکان بهره‌مندی از اعتبارات مالیاتی وجود دارد و دفتر ارتباط با صنعت آماده است راه‌اندازی و اجرای پروژه‌ها را تسهیل کند. او در پایان تأکید کرد که مرکز تخصصی فولاد می‌تواند به‌عنوان «یک پل قدرتمند» میان مجموعه‌های فولادی، نهاد‌های حاکمیتی و نهاد‌های مالی کشور عمل کند و در زمینه توسعه صادرات نیز با استفاده از ظرفیت‌های دانشکده‌های مدیریت، تجارت و مالی دانشگاه تهران به شرکت‌ها کمک شود تا بازار‌های مناسب برای فروش محصولات خود را بیابند.

بدیعی عنوان کرد که دفتر ارتباط با صنعت دانشگاه تهران و مرکز تخصصی فولاد در کنار صنعتگران آماده همکاری و پیگیری پیشنهاد‌ها و اجرای برنامه‌های آموزشی، پژوهشی و تسهیل‌گرانه هستند تا ارتباط دانشگاه و صنعت در حوزه فولاد به شکل کارآمدتری توسعه یابد.

پژوهش‌ها خام‌فروشی می‌شوند؛ استانداردسازی عقب مانده است

رضا ایمانیان، از فعالان باسابقه صنعت فولاد، در نشست شورای سیاست‌گذاری مرکز تخصصی فولاد دانشگاه تهران با نقد ساختار ارتباط دانشگاه و صنعت، نسبت به عقب‌ماندگی جدی کشور در تبدیل پژوهش‌ها به استاندارد‌های کاربردی هشدار داد. وی تأکید کرد که در جهان امروز، سرعت استانداردسازی از تکنولوژی عقب افتاده و اگر دانشگاه تهران به‌عنوان دانشگاه مادر وارد عمل نشود، صنعت فولاد ناخواسته به «چرخش اجباری و بی‌برنامه در تکنولوژی» دچار خواهد شد. او گفت: «خام‌فروشی فقط برای مواد اولیه نیست؛ امروز پژوهش‌های دانشگاهی هم به جای ورود به صنعت، خام‌فروشی می‌شوند.»

ایمانیان با اشاره به رونمایی اخیر «مکانیزم شاگرد-استاد» توسط انجمن مدیریت کیفیت ایران، آن را مدلی تحول‌زا دانست و پیشنهاد کرد مرکز فولاد این رویکرد را عملیاتی کند. وی تأکید کرد که استادان فعال در صنعت هر کدام پنج دانشجو را تحت آموزش مستقیم قرار دهند و این مدل به جای دوره‌های بی‌نتیجه، مسیر واقعی ورود دانشجو به صنعت باشد. او افزود: «نه کوچینگ نمایشی می‌خواهیم و نه طرح‌های غیر اجرایی؛ شاگرد باید واقعاً وارد صنعت شود، نه یک کانال تلگرامی.»

این فعال صنعت فولاد، همچنین پیشنهاد ایجاد دو ساختار جدی و فوری را مطرح کرد: نخست «دفتر عارضه‌یابی صنعت فولاد» با مأموریت تشخیص دقیق مشکلات واقعی صنعت، و دوم «دفتر استانداردسازی فولاد» برای تبدیل نتایج پژوهش‌ها به استاندارد‌های صنعتی، صنفی و ملی. ایمانیان تأکید کرد که این دو اقدام می‌تواند مسیر صنعت را اصلاح کند و دانشگاه تهران نیز باید افتخار کند که خروجی‌های کارشناسی ارشد و دکتری به استاندارد‌های رسمی تبدیل شوند. وی با اشاره به سرعت تحولات جهانی گفت: «دنیا در حال جهشی بزرگ است؛ اگر سریع‌تر حرکت نکنیم، صنعت فولاد ایران از مدار رقابت خارج می‌شود.»

صنعت و کشور حالشان خوب نیست، چون حال دانشجو خوب نیست

در نشست شورای سیاست‌گذاری مرکز تخصصی صنعت فولاد دانشگاه تهران، امین نثاری، نماینده دانشجویان دانشگاه تهران و فعال در برگزاری همایش‌های صنعتی، با لحنی صریح و مطالبه‌گرانه خواستار تقویت نقش دانشگاه در حمایت از دانشجویان علاقه‌مند به فعالیت در صنعت فولاد شد. او با اشاره به دو سال همکاری دانشجویان در برگزاری همایش‌ها و پروژه‌های صنعتی گفت: «دانشجویان دوست دارند در کشور بمانند، اما بستر را نمی‌بینند. وظیفه دانشگاه تربیت دانشجوست و صنعت نیز امروز پذیرای آنهاست. تنها باید پل ارتباطی واقعی ایجاد شود.

نثاری با انتقاد از عدم استفاده مناسب از ظرفیت دانشجویان در همایش سال گذشته، توضیح داد که با وجود استقبال گسترده صنعت از این رویداد، به دلیل هم‌زمانی با امتحانات و کلاس‌ها و نبود همکاری لازم از سوی برخی استادان، فرصت تعامل نزدیک دانشجویان با صنعت از دست رفت. وی این تجربه را یک خلأ جدی دانست و تأکید کرد: «دانشجوی ترم اول شاید سال‌ها فرصت گفت‌وگوی مستقیم با بزرگان صنعت را پیدا نکند. اگر اساتید حمایت کنند، ایده‌های بسیار جذابی وجود دارد تا دانشجویان در کنار صنعتگران قرار بگیرند.

نماینده دانشجویان با اشاره به وضعیت دشوار صنعت فولاد و شرایط کشور، پیوند آن را با وضعیت دانشجویان دانست و گفت: «صنعت حالش خوب نیست، کشور هم حالش خوب نیست، چون حال دانشجویان خوب نیست.» او با قدردانی از تلاش‌های موجود، گفت ایجاد این ارتباط هزینه دارد، اما ارزش آن برای آینده کشور بسیار بالاست. نثاری در پایان تاکید کرد که دانشجویان آماده مشارکت جدی هستند و اگر دانشگاه و صنعت حمایت کنند، این همکاری می‌تواند به نتایج بزرگ و مؤثر برای هر دو حوزه منجر شود.